مجموعه اجتماعی، مدگرایی:

آيا بين كيفيت لباس پوشيدن و نوع شخصيت افراد رابطه‏ اي وجود دارد؟
آيا در ادله موجود جهت استنباط احكام پوشش زن در برابر نامحرم به رنگ پوشش تصريح يا اشاره شده است؟ اگر هست، خواهشمنديم جهت آشنايي خواهران بيان فرماييد؟
خاستگاه مدگرايي چيست و آيا مد باعث تخريب ارزش هاي اسلامي مي شود؟
دختري ۲۲ ساله و دانشجوي مهندسي كامپيوتر در دانشگاه سراسري در تهران هستم كه با يكي از هم دانشكده اي هايم قصد ازدواج دارم. ايشان در مورد رنگ پوشش من بسيار سختگيري مي كنند و معتقدند فقط رنگ مشكي مي تواند براي يك زن سنگين و مناسب باشد
در روايات هست كه پوشيدن لباس سرخ به جز تازه داماد كراهت دارد. به نظر شما چرا پوشيدن لباس هاي قرمز مكروه است؟
لطفاً در مورد تاريخچه مد و مدگرايي به سبك نوين در ايران، به ويژه در مورد زنان توضيح دهيد؟
لطفا در مورد چگونگي لباس در خانه و بيرون و ملاك هاي خريد لباس با دليل توضيح دهيد.
من يك دختر شاد هستم و با اينكه چادر مي پوشم و حجابم را رعايت مي كنم اما از روسري هاي روشن مثل سفيد، قرمز(زرشكي) و … زير چادر استفاده مي كنم. پدر و مادر من مي گويند بايد رنگهاي سنگين تر بپوشم
آيا بين كيفيت لباس پوشيدن و نوع شخصيت افراد رابطه‏ اي وجود دارد؟

آيا بين كيفيت لباس پوشيدن و نوع شخصيت افراد رابطه‏اي وجود دارد؟

پاسخ:

لباس دست كم پاسخ‏گوى سه نياز آدمى است؛ يكى اين كه او را از سرما و گرما حفظ مى‏كند، ديگر اين كه در جهت حفظ عفت و شرم، به او كمك مى‏كند و سوم اين كه به او آراستگى و وقار مى‏بخشد. در هر جامعه‏اى نوع و كيفيت لباس زنان و مردان، علاه بر آن كه تابع شرايط اقتصادى و اجتماعى و اقليمى آن جامعه است، تابع جهان بينى و ارزش‏هاى حاكم بر فرهنگ آن جامعه نيز مى‏باشد. انسان بسته به اين كه براى جهان، چه معنايى قائل باشد، خود را چگونه موجودى بداند، چه سرنوشتى براى خود تصور كند و سعادت خود را در چه بداند، لباس پوشيدنش تفاوت مى‏كند.

همان طور كه گفتيم انسان به وسيله لباس به خود آراستگى و زيبايى مى‏بخشد. خود آرايى و زينت كردن، نه تنها آثار مثبت روحى و روانى در ديگران داشته و موجب آرامش روحى مى‏شود، بلكه اثرات روانى مثبتى نيز در خود فرد دارد. بنابراين، نه تنها كيفيت لباس پوشيدن حاكى از شخصيت انسان است، بلكه در شكل‏گيرى و تحول شخصيت او نقش دارد. اينك بعضى از موارد ارتباط نوع پوشش و شخصيت آدمى را بر مى‏شماريم:

  1. پوشيدن لباس آراسته و پرهيز از هر نوع آشفتگى و پريشانى، نشانه‏اى از وجود نظام فكرى و ذوق سليم در انسان است. بنابراين مى‏توان گفت كه آشفتگى برونى، حكايت از آشفتگى درونى مى‏كند؛ زيرا انسان اگر داراى شخصيت طبيعى و سالم باشد، از آشفتگى و بهم ريختگى گريزان است و نظم و ترتيب و تميزى را بر ژوليدگى و پريشانى ترجيح مى‏دهد.
  2. پرهيز از خودآرايى و پذيرفتن آشفتگى و ژوليدگى در لباس، به جهت تعارضى كه با خواسته‏هاى فطرى انسان دارد، اثرات بدى در زمينه روانى بر انسان مى‏گذارد؛ بطورى كه به تدريج سبب بروز افسردگى روحى و انهدام ذوق سليم در انسان شده، منجر به بى‏اعتدالى روانى مى‏شود تا آن جا كه علائق انسان را به زندگى و مواهب موجود در آن، از حد اعتدال كاهش مى‏دهد و او را به شخصى منزوى و گوشه‏گير تبديل مى‏كند.
  3. آراستگى ظاهرى اگر با خود آرايى درونى همراه شود، تنها رمز موفقيت انسان در جلب محبت و راه يافتن در دل‏هاست؛ به طورى كه بدون برخوردارى از چنان شرايط ظاهرى و باطنى، انتظار محبوبيت پيدا كردن، انتظارى بى‏جا خواهد بود.

در اين جا بعضى از ويژگى‏هاى لباس را كه با شخصيت انسان مرتبط است، از زبان روايات اسلامى يادآور مى‏شويم:

  1. لباس زيبا، باعث تقرب به خداست. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: خود را به وسيله لباس زيبا كنيد؛ زيرا خدا زيباست و زيبايى را دوست دارد. V}وسائل، ج‏۳، ص‏۳۴۰٫{Vبنابراين وقتى انسان احساس كند خدا او را دوست دارد، تأثير مثبتى برشخصيت او مى‏گذارد.
  2. امام على(ع) مى‏فرمايد: لباس تميز، غم و ناراحتى را برطرف مى‏كند و براى نماز، يك نوع پاكيزگى است. V}وسائل، ج‏۳، ص‏۳۴۶٫ {V

بنابراين يكى از عوامل نشاط و شادابى روانى، پوشيدن لباس تميز است.

  1. لباس تميز، باعث ذلت و خوارى دشمنان مى‏شود و انسان را در مقابل آنان سربلند مى‏كند. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: لباس پاكيزه، دشمن را ذليل مى‏نمايد. V}همان، ص‏۳۴۶٫ {V
  2. لباس مناسب، انسان را در ميان مردم عزيز مى‏كند. امام على(ع) مى‏فرمايد: براستى نيكوترين لباس، آن لباسى است كه تو را با مردم همسان سازد و موجب آرايش تو در ميان آنان شود و زبان‏هاى آنان را از بدگويى تو باز دارد. V}غررالحكم، ص‏۱۵۲٫ {V
  3. لباس انسان، بايد معرف جنس او نيز باشد؛ بنابراين لباس مردان بايد با لباس زنان تفاوت داشته باشد و هر كدام لباس مخصوص خود را بپوشند. پيامبر خدا(ص) مردانى را كه لباس زنان و زنانى را كه لباس مردان مى‏پوشند، از رحمت خدا دور دانست. V}سنن ابى داود، ج‏۴، ص‏۶۰٫ {V
  4. لباس نبايد غير متعارف و به اصطلاح لباس شهرت باشد. گاهى انسان بر اساس خود خواهى و تكبر، لباسى را انتخاب مى‏كند كه نظيرش در هيچ كس نبوده باشد. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: براى انسان از نشانه‏هاى خفت و خوارى همين بس كه لباسى بپوشد كه به آن مشهور شود. V}بحار، ج‏۷۸، ص‏۲۵۲٫ {V

بنابراين لباس شهرت، نشانه شخصيت خود خواه و متكبر است. از سيره و زندگى پيامبر اكرم(ص) و ساير پيشوايان دينى استفاده مى‏شود كه آنها با مسئله تجمل پرستى در لباس سخت مخالف بودند و از آن چه نشانه خودخواهى و تكبر داشت، برحذر مى‏داشتند. درباره هيئت نمايندگى نجران، چنين آمده است: در پاسخ به دعوت پيامبر اكرم(ص) در سال دهم هجرى، هيئتى از مسيحيان نجران وارد مدينه شدند تا با پيامبر مذاكره كنند. اين هيئت در حالى كه لباس‏هاى تجملى ابريشمى بر تن و انگشترهاى طلا بر دست و صليب‏ها بر گردن داشتند، وارد مسجد شدند؛ ولى وضع زننده و نامناسب و حاكى از تكبر و خودخواهى آنان، پيامبر(ص) را ناراحت نمود و در نتيجه آنان را به حضور نپذيرفت؛ اما علت ناراحتى پيامبر(ص) را ندانستند. از على(ع) در اين‏باره چاره خواستند و علت به حضور نپذيرفتن هيئت توسط پيامبر اكرم(ص) و ناراحتى آن بزرگوار را جويا شدند. على(ع) فرمود: من چنين فكر مى‏كنم كه آنها بايد اين لباس‏هاى تجملاتى و انگشترهاى گران قيمت را از تن بيرون كنند و بعد خدمت پيامبر(ص) برسند. آنها چنين كردند و پيامبر اكرم(ص)، آنها را به حضور پذيرفت و مورد احترام و تكريم قرار داد.

  1. پرهيز از لباس فرهنگ‏هاى بيگانه؛ كسى كه فرهنگ اسلامى و ملى خود را رها كند و به رنگ و لباس بيگانگان(كه مظهر آن دنياى غرب است) در آيد، نشانه نداشتن استقلال و نشانه وابستگى به آنان است. چنين فردى، دچار احساس خود كم‏بينى شده است و شخصيتى ذليل دارد. امام على(ع) مى‏فرمايد: همواره حال اين امت نيكو خواهد بود تا زمانى كه لباس بيگانگان را نپوشند و غذاهاى آنان را نخورند و آن زمان كه چنين كنند، خداوند آنها را ذليل خواهد كرد. V}وسائل، ج‏۳، ص‏۳۵۶٫ {V
  2. استفاده از رنگهاى شاد در لباس، اثرات غير مستقيمى در افزايش حركت و فعاليت و پيشرفت كار افراد دارد و در سلامت روانى و شخصيتى افراد مؤثر خواهد بود. پيامبر خدا(ص) مى‏فرمايد: لباس سفيد رنگ بپوشيد كه سبب آرامش و پاكيزگى شماست. V} همان، ص‏۳۵۵٫ {V بنابراين انسانى كه از رنگ‏هاى روشن و شاد در لباس استفاده مى‏كند، از آرامش روانى بيشترى برخوردار است. امام زين‏العابدين(ع) مى‏فرمايد: زمانى كه امام حسن(ع) متولد شدند، او را در جامه زردى پيچيدند و به خدمت رسول اكرم(ص) آوردند تا نامى را براى وى انتخاب كند. آن حضرت فرمود: مگر من شما را نهى نكردم كه نوزاد را در جامه زرد نپيچيد بعد آنان جامه زرد نوزاد را بيرون آوردند و او را در جامه سفيدى پيچيدند و به حضور پيامبر اكرم(ص) آوردند تا مراسم نام‏گذارى صورت گيرد. V}منتهى الامال، ج‏۱، ص‏۴۱۱٫ {V

از آن چه گذشت، معلوم مى‏شود كه كيفيت و چگونگى لباس هم از نظر رنگ و هم از نظر مدل و هم از نظر آراستگى و تميزى، نشانه نوع شخصيت انسان است و چه بسا افرادى كه با پوشيدن نوع خاصى از لباس‏ها، دچار مسخ شخصيتى مى‏شوند و به كلى رفتار و اعمالشان تغيير پيدا مى‏كند.

منبع:نرم افزار پرسمان

آيا در ادله موجود جهت استنباط احكام پوشش زن در برابر نامحرم به رنگ پوشش تصريح يا اشاره شده است؟ اگر هست، خواهشمنديم جهت آشنايي خواهران بيان فرماييد؟

آيا در ادله موجود جهت استنباط احكام پوشش زن در برابر نامحرم به رنگ پوشش تصريح يا اشاره شده است؟ اگر هست، خواهشمنديم جهت آشنايي خواهران بيان فرماييد؟

پاسخ از :: آيت الله مکارم شيرازي

پوشش زن رنگ خاصّي ندارد و الان هم در ميان مسلمان‏هايي كه مقيد به حجاب هستند در بلاد مختلف، رنگ‏هاي مختلفي معمول شده است؛ ولي شك نيست پوشش زن بايد طوري باشد كه رنگ آن مايه تحريك ديگران نشود و همان طور كه مردان غالباً در لباس‏ها و پوشش خود رنگ‏هاي سنگين انتخاب و از رنگ‏هاي جلف پرهيز مي‏كنند و آن را به بچه‏ها واگذار مي‏كنند، زنان هم در صحنه اجتماع كه ظاهر مي‏شوند، بايد مثل مردان از رنگ‏هاي سنگين استفاده كنند كه منشأ مفاسد نشود.

 

خاستگاه مدگرايي چيست و آيا مد باعث تخريب ارزش هاي اسلامي مي شود؟

خاستگاه مدگرايي چيست و آيا مد باعث تخريب ارزش هاي اسلامي مي شود؟

پاسخ:

به اطراف خود با دقت نگاه كنيد، چه چيزي نظر شما را جلب مي كند. به انواع و اقسام لباس هاي رنگارنگ، مدل هاي لباس هاي تنگ و چسبان و … . يك روز مانتوي بلند و فراخ و دگر روز مانتوي كوتاه و تنگ. چند روز بعد آرايش مو به سبك آلماني و روز بعد آرايش مو به سبك ديگر. اگر از همۀ افرادي كه عادت كرده اند رفتار و نوع و سبك لباسشان را طبق آخرين مدهاي رايج تنظيم كنند، بپرسيد كه به چه علت اين كار را كرده اند. يا مثلاً اين آرم و كلمه روي لباس آنها چه كاركردي دارد؟ به سختي مي‌توان پاسخ متقاعد كننده اي شنيد، جز آن كه: «خُب، قشنگه!»، «براي اينكه مُده»، «همه مي كنند!» و … اين پاسخ ها گرچه سطحي به نظر مي رسند اما در يك تحليل روان شناختي نشان دهنده نوعي از «تعلّق گروهي»، «نوجويي»، «تنوع طلبي»، و گرايش جوانان به «امروزي شدن» است. هرچند اين امر يك پديدۀ طبيعي و بهنجار در جهت ارضاي اين نيازها محسوب مي شود، اما از آنجا كه همراه كالاي مد شده شيوه هاي رفتاري، هنجاري و ارزش هاي خاصي در بين جوانان و نوجوانان رونق و شيوع مي يابد و مد، عاملي مي شود براي انتقال هنجار و ارزشي از جامعه اي به جامعه اي ديگر(۱)، بايد با پديده مدگرايي و گرايش جوانان به آن با دقت نظر بيشتري نگريست و نسبت به آسيب هاي آن حساس بود.

تعريف مُدواژه مد واژه اي فرانسوي است و در زبان فرانسه به معناي طرز، عادت، شيوه، رسم و باب روز آمده است كه طبق ذوق و سليقه اهل زمان، طرز زندگي و لباس پوشيدن و غيره را تنظيم مي كند. شيوۀ متداول و باب زمان در شئون زندگي اجتماعي را مد گويند! (۲) علاوه بر تعريف گذشته مي توان مُد را چنين تعريف كرد: «مجموعۀ حالات و آداب و عادات زود گذري كه در بُرهه اي از زمان در جامعه اي داراي رواج و رونق كاملي است».(۳)

خاستگاه مدگرايي: به نظر تمام روان شناسان، نوجواني و جواني فصل مهم توجه به مدگرايي و نوگرايي است. توجه به مسائل نو و پرداختن به آن بيش از هر سني در اين مقاطع رخ مي دهد كه ريشه در عوامل روان شناختي و خصوصيات اين دوره دارد كه در ادامه به برخي از آنها اشاره مي شود:
۱٫ تنوع طلبي و نوگرايي: تغيير در سليقه و بينش يكي از ويژگي هاي انسان است. انسان طبق فطرت خود از بسياري چيزها خسته مي شود و به طرف چيزهاي جديد و نو سوق داده مي شود. اين ويژگي در دوران نوجواني و جواني نمود بيشتري پيدا مي كند. اين نياز در اين دوران بيشتر در لباس ظاهر مي شود و با تغيير در رنگ، طرح و شكل، نوع دوخت پارچه، تصاوير و نوشته هاي لباس حاصل مي شود. (۴)
۲٫ مدگرايي و التزام هاي ناشي از دوستي: يكي از عوامل پيروي از مُد در بين جوانان و نوجوانان ترس و نگراني از مجازات هاي خصوصاً غير رسمي از سوي دوستان است. لذا تحقير و تمسخر، پوزخند زدن و متلك گفتن اطرافيان و ترس از آن باعث مي شود كه جوانان و نوجوانان از مدهاي رايج پيروي كنند. (۵)
۳٫ مدگرايي و جلب توجه ديگران: افرادي هستند كه با تعويض و تغيير هر روزۀ لباس و آرايش خود و خريدن لباس هاي گران قيمت و مدِ روز، در صدد جلب توجه ديگران برمي آيند. استفاده از لباس هاي چسبناك، براق و رنگارنگ و … باعث جلب توجه ديگران شده و نگاه هاي مردم را به خود معطوف مي كند. (۶)
۴٫ رقابت و چشم و همچشمي با ديگران: انگيزۀ رقابت و چشم و همچشمي با ديگران، از ديگر عوامل پيروي از مد بين جوانان و نوجوانان محسوب مي شود. اين انگيزه، در همه افراد به ويژه جوانان وجود دارد و به گونه هاي مختلف بروز مي كند. رقابت اگر در زمينه هاي مثبت جهت داده شود، باعث پيشرفت و رشد و تكامل معنوي فردي مي شود . اما اگر جهت گيري آن به سوي امور مادي و مد پرستي باشد و فرد، سعي كند از لحاظ ظاهري از ديگران عقب نماند سرانجام خوبي نخواهد داشت. (۷)
۵٫ مدگرايي و تشخص طلبي: برتري جويي و تشخص طلبي از ديگر عوامل پيدايش مد در بين جوانان است. افرادي كه خود را برتر از ديگران و مربوط به قشر مرفه جامعه مي دانند، سعي مي كنند اين برتري را در گويش، لباس پوشيدن، محيط آرايي و سبك آرايش و زيور آلات خود نشان دهند و لذا مدهاي جديد را مطرح مي كنند. (۸)

اسلام و مدگراييهمان طور كه قبلاً اشاره شد نو گرايي و تمايل به مدهاي جديد يكي از نيازهاي فطري بشر است. اگر مد متناسب با هويت ملي و تاريخي، فرهنگي و مذهبي، استقلال و آزادي، و در جهت حفظ اصول و مباني اعتقادي و جهان بيني جامعه باشد، مورد قبول شرع خواهد بود ولي اگر مد مغاير و مخالف با اين ملاك ها باشد، مناسب نخواهد بود، زيرا جامعه و فرد را در ابعاد مختلف ديني، ملي، سلامت روحي و … دچار اختلال و آسيب مي كند. (۹) به بيان ديگر در يك نگاه كلي اسلام با تمام مدهاي مطرح در جامعه مخالف نيست. اسلام، امروزي شدن و نوگرايي در سبك و شيوه لباس پوشيدن را نيز به طور كلي پذيرفته است. آنچه اسلام با آن مخالف است، پشت پا زدن به ارزش ها (مثل پوشش شرعي، پرهيز از اسراف و …)، رعايت نكردن اخلاق اجتماعي، آزادي مطلق در روابط دختر و پسر و همانند سازي با بيگانگان است. حال اگر اين پديده هاي انحرافي در قالب مد به خورد جوانان داده شوند و ميل فطري «نو گرايي» و نياز «امروزي بودن» به لجنزار انحرافات سوق يابد، اسلام با آن مخالف است. (۱۰)

آسيب هاي مدگراييمدگرايي افراطي و آلوده داراي آسيب‌هايي است كه برخي از آنها عبارتند از:
۱٫ بحران هويت: به مجموع باورها، ارزش ها و رفتارها هويت گفته مي شود. باورها اساس ارزش ها و ارزش ها پايه رفتارها را تشكيل مي دهند. بحران هويت زماني رخ مي دهد كه فرد نتواند به باورهايي جداي از باورهاي ديگران برسد و براي خود نقش ثابتي پيدا كند. انساني كه هر روز خود را به شكلي تازه در مي آورد و سبك زندگي اش را به روش جديد و متاثر از مدگرايي تغيير مي دهد، هيچ گاه هويت ثابت خويش را نخواهد يافت. زيرا يكي از نشانه هاي هويت و شخصت سالم، ثبات است. (۱۱)
۲٫ شكست و ناكامي: با توجه به محدوديت امكانات و ميزان فراغت مردم براي دستيابي به آخرين مدها و تغيير و تحول هاي سريع و شتابان و مهار ناپذير شكل زندگي، انسان هر چه تلاش كند نمي تواند به آرزوي خود (كه همان مد گرايي است) برسد. در نتيجه احساس ناتواني و فرسودگي مي كند و اين مي تواند در روحيه نوجوان و جوان تأثير منفي داشته باشد. (۱۲)
۳٫ تسلط فرهنگي و سياسي: مسلمانان با استفاده از محصولات غربي، كه عمدتاً نشأت گرفته از عقايد و افكار مادي گرايانه آنهاست، در واقع فرهنگ غير ديني آنها را به نوعي پذيرفته اند. چنان چه در روايات آمده است: «كسي كه خود را شبيه به قومي كند به تدريج از آن قوم (در ابعاد مختلف) خواهد شد». ملتي كه در كوچك ترين امور زندگي كه پوشش و ظاهر است، از كشورهاي به ظاهر پيشرفته تقليد مي كند، بايد منتظر باشد كه در جنبه هاي فرهنگي و سياسي هم در چنگال استعمار در آيد و عروسك خيمه شب بازي آنها شود. (۱۳)
۴٫ اتلاف انرژي: مهم ترين فصل زندگي هر فرد دوره جواني و نوجواني است. در اين دوره سرنوشت فرد رقم مي خورد. زماني كه نوجوان به دنبال مدهاي جديد باشد، با ارزش ترين سرمايه او [يعني عمر] در پيچ و خم مد گرايي به يغما مي رود. گرايش به مدهاي جديد موجب اتلاف وقت و انرژي و قابليت هاي فكري نوجوان مي شود. در اين صورت فعاليت هاي فكري، علمي و اجتماعي نوجوان جاي خود را به مد گرايي مي دهد و تمام وقت و انرژي او صرف انتخاب مدهاي جديد تر مي شود و ديگر فرصتي براي فعاليت هاي علمي نوجوان باقي نمي ماند و رفته رفته نوجوان از مسير واقعي زندگي خود منحرف مي شود و سر از ناكجا آباد در مي آورد.

 

پاورقی:

  1. شجاعی، محمد صادق، جوانان و مدگرایی، مجله حدیث زندگی، شماره ۱۳، ص ۱۴٫
    ۲٫ رفعت، مریم، هویت انسانی زن در چالش آرایش و مد، مجله کتاب زنان، شماره ۳۸، ص ۱۳۸٫
    ۳٫ جوانان و مدگرایی، ، ص ۱۳٫
    ۴٫ وفاجو، مهدی، گرایش به مدل های بیگانه و نوگرایی منفی چه پیامدهایی دارد؟ مجله صباح، شماره ۱۷ ـ ۱۸، ص ۱۱۵٫
    ۵٫ همان، مجله هویت زندگی، ص ۱۵٫
    ۶٫ همان.
    ۷٫ همان.
    ۸٫ همان.
    ۹٫ همان، ص ۱۱۳٫
    ۱۰٫ همان، شجاعی، محمد صادق، ص ۱۶٫
    ۱۱٫ همان، مهدوی وفاجو، ص ۱۰۴٫
    ۱۲٫ همان، ص۱۰۶٫
    ۱۳٫ همان، ص ۱۰۷٫
دختري ۲۲ ساله و دانشجوي مهندسي كامپيوتر در دانشگاه سراسري در تهران هستم كه با يكي از هم دانشكده اي هايم قصد ازدواج دارم. ايشان در مورد رنگ پوشش من بسيار سختگيري مي كنند و معتقدند فقط رنگ مشكي مي تواند براي يك زن سنگين و مناسب باشد

دختري ۲۲ ساله و دانشجوي مهندسي كامپيوتر در دانشگاه سراسري در تهران هستم كه با يكي از هم دانشكده اي هايم قصد ازدواج دارم. ايشان در مورد رنگ پوشش من بسيار سختگيري مي كنند و معتقدند فقط رنگ مشكي مي تواند براي يك زن سنگين و مناسب باشد. مي گويد يك زن سنگين فقط از رنگ مشكي استفاده مي كند. من بارها برايش توضيح داده ام كه نوع رفتار زن و طرز پوشش او اهميت دارد و زنهاي زيادي در اطراف ما هستند كه با رنگ لباس ديگر بسيار با شخصيت و موقر هستند و زن اگر از رنگ هايي كه سبك و تحريك آميز نباشد استفاده كند هيچ اشكالي ندارد. از نظر اسلام هم طبق مطالعه اي كه داشتم پوشش زن رنگ خاصّي ندارد و الان هم در ميان مسلمان‏هايي كه مقيد به حجاب هستند در بلاد مختلف، رنگ‏هاي مختلفي معمول شده است؛ من اين عقيده را دارم كه يك زن مسلمان مي تواند با رنگ هاي ديگر كه جلب توجه نكند به همان اندازه حجاب و وقار خود را حفظ كند. وقتي اين توضيحات را به ايشان مي دهم و مي گويم در هيچ جاي اسلام رنگ مشكي به عنوان رنگ برتر براي پوشش زن در نظر گرفته نشده و حتي با استفاده مطلق يعني سر تا پا از رنگ مشكي احساس بدي پيدا مي كنم و رنگ لباس در روحيه تأثير مستقيم دارد حرف مرا قبول نمي كند. خود من به حجاب اعتقاد دارم و از نوع پوششي كه باعث جلب توجه شود شديدا بيزارم. معتقدم لباس زن و رفتار و وقار او، او را در جامعه حفظ مي كند و مطمئنم در زمينه حجاب و پوششم كوتاهي نمي كنم. در حال حاضر كه به اختيار خودم لباس مي پوشم از رنگ مشكي زياد استفاده مي كنم و رنگ مشكي را هم اصلا بد نمي دانم، فقط استفاده مطلق از اين رنگ را قبول ندارم اما ايشان حتي اين طرز فكر مرا نمي پذيرند و افراط مي كنند. نمي دانم چگونه طرز فكر او را نسبت به اين مسأله به سمت درست هدايت كنم. لطفا مرا راهنمايي كنيد.

پاسخ:

پوشش زن رنگ خاصّي ندارد و الان هم در ميان مسلمان‏هايي كه مقيد به حجاب هستند در بلاد مختلف، رنگ‏هاي مختلفي معمول شده است؛ ولي شك نيست پوشش زن بايد طوري باشد كه رنگ آن مايه تحريك ديگران نشود و همان طور كه مردان غالباً در لباس‏ها و پوشش خود رنگ‏هاي سنگين انتخاب و از رنگ‏هاي جلف پرهيز مي‏كنند و آن را به بچه‏ها واگذار مي‏كنند، زنان هم در صحنه اجتماع كه ظاهر مي‏شوند، بايد مثل مردان از رنگ‏هاي سنگين استفاده كنند كه منشأ مفاسد نشود.

ترديدى نيست كه برخى از رنگ‏ها ديده‏ها را خيره مى‏سازد، و پاره‏اى ديگر نگاه‏ها را از خود مى‏راند و دور مى‏سازد. اكنون سؤال مى‏شود كداميك از اين دو براى تأمين حجاب واقعى و مصونيت معنوى جامعه و خيره نكردن چشم‏ها و برنيفروختن آتش شهوت مفيدتر است؟ مگر ما در جامعه‏اى زندگى نمى‏كنيم كه ميليونها جوان در اوج غريزه جنسى به سر مى‏برند و در سخت‏ترين شرايط جوانى از امكان ازدواج محرومند و كافى است با اندك جرقه‏اى شعله‏هاى غريزه در وجودشان برافروخته شود و به انواع گناهان وناراحتى‏ها مبتلا گردند؟ پس چرا به هر وسيله ممكن ـ حتى با گزينش رنگ مناسب لباس در جامعه ـ به سلامت دينى و روحى و روانى آنان كمك نكنيم و موجب جلب توجه آنان و قرارگرفتن‏شان در دام مفاسد نشويم؟ در عين حال علماى دين نسبت به خصوص رنگ‏ها تأكيدچندانى نكرده، ولى بر اين مسأله پاى مى‏فشارند كه لباس نبايد موجب جلب توجه و عواقب سوء ناشى از آن باشد. ازاين‏رو است كه در طول تاريخ زنان مسلمان به ميل خود لباس مشكى را براى حجاب برگزيدند و اين سنت حسنه مورد تقرير و پذيرش پيامبر(ص) و امامان(ع) قرارگرفت، زيرا آنان به اين وسيله احساس امنيت و مصونيت بيشترى مى‏كردند. V}(ر.ك: حجاب در اديان الهى، محمدى آشنانى){V.

 

در روايات هست كه پوشيدن لباس سرخ به جز تازه داماد كراهت دارد. به نظر شما چرا پوشيدن لباس هاي قرمز مكروه است؟

در روايات هست كه پوشيدن لباس سرخ به جز تازه داماد كراهت دارد. به نظر شما چرا پوشيدن لباس هاي قرمز مكروه است؟

پاسخ:

ثابتدا توجه داشته باشيد كه مواردي كه در مورد آنها بحث خواهد شد، همه حكمت حكم مي‌باشد نه علت آن. در بسياري از موارد عقل ما راهي به سوي علل و حكمت هاي احكام ندارد. مثل اين كه چرا نماز صبح ۲ ركعت است، چرا نماز صبح را بايد بلند خواند و نماز ظهر را آرام و… . پس ندانستن حكمت و علت احكام دليل بر عدم تبعيت از آن ها يا دليل بر ردّ آن روايات نيست و بايد تعبّداً پذيرفت. انشاء الله روزي برسد كه تمام علل و حكم احكام را از زبان امام زمان ـ عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ بشنويم و براي قلب هاي ما اطمينان حاصل شود.

احاديث مربوط به كراهت لباس قرمزبراي روشن شدن مسئله، ابتدا رواياتي كه در اين خصوص هست را متذكر مي شويم و سپس پاسخي كه مي توان از مجموع روايات به دست آورد، را بيان خواهيم كرد.
در حلية المتقين مرحوم مجلسي آمده: «بهترين رنگ ها در لباس سفيد است و بعد از آن زرد و بعد از آن سبز و بعد از آن «سرخ نيمرنگ» و كبودي و عدسي. اما لباس هايي كه مكروهند عبارتند از «سرخ تيره» خصوصاً در نماز و پوشيدن جامه سياه در همه حال، مگر در عمامه، عبا و چادر كراهت شديد دارد. .
در حديثي از امام صادق ـ عليه السلام ـ مي‌خوانيم كه «جامه سرخ تيره پوشيدن، مگر براي نو داماد كراهت دارد.»(۱)
امام باقر ـ عليه السلام ـ از پيامبر اسلام ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ روايت مي‌كند كه خطاب به علي(ع) مي‌فرمايد: «لباس قرمز نپوش. چرا كه آن از لباس هاي شيطان و ابليس است.»(۲)
روايتي از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده كه: «كسي كه لباس شهرت بپوشد (يعني لباسي كه باعث شود انگشت نما شود و بخاطر پوشيدن آن لباس مشهور شود) در قيامت خداوند متعال از او روي گردان مي شود.»(۳)
البته بايد توجه داشت كه اگر لباس به رنگ سرخ و قرمز كمرنگ باشد، كراهت ندارد. همچنين اگر رنگ قرمز مخلوط با رنگ هاي ديگر باشد مثلاً سفيد با خطهاي قرمز يا قرمز راه راه باشد و مثل آن، كراهت نخواهد داشت. آنچه كراهت دارد لباس قرمز تيره و يكدست، مخصوصاً در حال نماز مي باشد.

روان‌شناسي رنگ قرمزقبل از پاسخ به سؤال بهتر است به صورت مختصر نظر انديشمندان علم هنرهاي تجسمي و روان شناسي در مورد رنگ قرمز را بدانيم. «قرمز نهايت برافروختگي و انرژي دروني را ظاهر مي سازد. نمادي است كه زندگي، هيجان، قدرت و شورش انقلابي را نشان مي دهد. قرمز رنگي است جذاب» كه نشاط جواني و سرزندگي را جلوه گر مي سازد و در عين حال نشانه اي از عشق آتشين در تمايلي مفرط به زندگي است گرمي و حرارت قرمز وقتي با نارنجي مخلوط شود به اوج خود مي رسد و نمادي از نور و شعله هاي سوزان و برافروخته تبديل مي شود. قرمز همچنين نمادي از جنگجوئي، مقاومت و شور انقلابي است. در اين معنا پايداري و حقيقت جويي را نشان مي دهد و جلوه گر شهادت جويي و مرگ سرخ مي شود…»(۴)

فلسفة كراهت لباس سرخ رنگبا توجه به روان شناسي رنگ‌ها و جمع‌بندي احاديث مربوطه، حكمت توصيه به نپوشيدن لباس سرخ رنگ مي تواند موارد ذيل باشد:
۱ـ رنگ قرمز از رنگهايي است كه از فاصله دور و حتّي در بين رنگ هاي ديگر نظر را جلب مي كند. دليل آن به خاطر فركانس خاصي است كه در آن وجود دارد. به خاطر همين هم هست كه چراغ هاي خطر ماشين قرمز تيره ساخته مي شود. چون از فاصله دور و حتي هواي مه آلود ديده مي شود و نظر را جلب مي كند.
پوشيدن لباس قرمز نيز باعث جلب توجه مي شود. اگر خيلي زننده باشد مثل مواردي كه گاه ديده مي‌شود زني روسري، مانتو، شلوار، كيف و آرايش، همه قرمز است، اين امر باعث جلب توجه و حتي شهرت مي شود كه از آن منع شده است. بنابر اين مي توان به طور خلاصه گفت، دين اسلام به خاطر مفاسدي كه گاه در بر دارد، دوست ندارد شخصي خود را با لباس خاصي مورد توجه ديگران قرار دهد.
۲ـ رنگ قرمزهمان طور كه روانشاسان گفته اند، نشانه شور و شوق زياد و جنگجوئي و نشانه حرارت و تحريك بالا است. لذا روي اعصاب اثر گذاشته و موجب بالا رفتن روحيه تهاجمي در شخص مي شود. مخصوصاً جواني كه با اندك تحريك عواطف، عصباني شده و دعوا براه مي اندازد. اسلام خواسته اين حالت را هم از انسان ها دور كند.
۳ـ در روايت ذكر شده بود كه لباس قرمز، لباس ابليس است. در مقابل لباس سفيد و سبز لباس اهل بهشت و فرشتگان است. لذا اسلام تأكيد مي كند كه با پوشيدن لباس سفيد خود را شبيه انسان هاي بهشتي و اهل ايمان و اهل بهشت در آوريد، چرا كه ظاهر در باطن اثر گذار است.
اما اين كه چرا لباس قرمز براي نو داماد كراهت ندارد شايد حكمت آن بر اين باشد كه روز دامادي و عروسي روز شادي، هيجان، شور، نشاط مي باشد و بايد داماد به همه معرفي شود. همچنين تأثير تحريك كنندگي دارد. اين رنگ تأثيرات منفي در استفاده درازمدت دارد.
تذكر: مواردي كه ذكر شد، علت نيست بلكه حكمت است. حكم داير مدار حكمت نيست. يعني ممكن است جايي اين حكمت ها باشد ولي حكم كراهت نباشد و بالعكس.

 

پاورقی:

  1. مجلسی، محمدباقر، حلیة المتقین، ص ۱۵ـ۱۴٫
    ۲٫ شیخ حر عاملی، وسایل الشیعه، ج۲، ص ۳۱۷ باب ۴۴ از ابواب لباس المصلی.
    ۳٫ محمدی ری شهری، میزان الحکمه، ج۸، ص ۴۱۸٫
    ۴٫ حسینی نژاد، عبد المجید، مبانی هنرهای تجسمی، شرکت چاپ و نشر کتاب های درسی ایران، ۱۳۸۵، ص۱۶۴٫

منبع:نرم افزار پاسخ

 

لطفاً در مورد تاريخچه مد و مدگرايي به سبك نوين در ايران، به ويژه در مورد زنان توضيح دهيد؟

لطفاً در مورد تاريخچه مد و مدگرايي به سبك نوين در ايران، به ويژه در مورد زنان توضيح دهيد؟

پاسخ:

قبل از بيان تاريخچة مدگرايي در ايران به سبك نوين، به چند نكته اشاره مي‌شود:
۱٫چيستي مد: مدگرايي يا به تعبيري، امروزي بودن، پديده‌اي است هم گام با پوشش و برخاسته از يك نياز طبيعي و بهنجار كه شاخصة اصلي آن در پردازش چهره و لباس ـ اعم از پوشنده‌هاي سر، بدن و پاها، مثل كلاه، ردا و كفش ـ ظهور مي‌يابد. هر چند كه نمود اين پديده در معماري، دكوراسيون منزل و بسياري چيزهاي ديگر نيز ظهور مي‌يابد.
مد (Mode) لغتي است فرانسوي به معناي: روش و طريقة موقت كه فرد طبق ذوق و سليقة اهل زمان، طرز زندگي و لباس و رفتار خود را طبق آخرين الگوها تنظيم مي‌كند. شيوة متداول و باب زمان در شئون زندگي اجتماعي بياني ديگر از تعريف مد است.(۱) تعريفي ديگر «مد» ها را الگوي فرهنگي دانسته كه به وسيلة بخشي از جامعه پذيرفته مي‌شوند و داراي يك دورة نسبتاً كوتاه‌اند و سپس فراموش مي‌شوند.(۲) بنابراين هر چيزي كه مي‌آيد و جا خوش مي‌كند و مي‌ماند مد نخواهد بود. يا از رونق و رنگ مي‌افتد يا به نماد تبديل مي‌شود. مثل «چفيه» كه در زمان جنگ ايران و عراق در ابتدا حالت مد يافته بود. امّا بتدريج به نماد مقاومت و مجاهدت تبديل شد.
۲٫ مدگرايي به سبك نوين: به احتمال قوي منظور شما از اين اصطلاح، مدگرايي غربي است. زيرا آنچه در ايران معاصر متداول و مرسوم است، تقليد از پوشش و آرايش و … به سبك غربي رواج دارد. بنابراين ما نيز در پاسخ به سؤال، همين مسئله را مبنا قرار مي‌دهيم.
۳٫ تفاوت واژة مدگرايي و غرب‌گرايي: اين دو واژه، دو معناي متفاوت دارند. ولي به علت سبك مد در ايران اين دو واژه به هم پهلو مي‌زنند و گاهي در يك معني به كار مي‌روند.

تاريخچة مدگرايي به سبك غربي در ايران: لباس رسميت يافتة فعلي در ايران، به استثناي لباس روحانيون و چادري كه زنان با آن بدن خود را مي‌پوشانند و لباس‌هاي محلي و بومي در سراسر كشور ايران، نماي غربي دارد. قبل از حكومت قاجاريه ، لباس و مدگرايي در ايران نماد شرقي داشت. در آن دوره، با اينكه طرح‌ها و رنگ‌ها و مدل‌ها در حال تغيير و تبدل بودند، اصل «چسبان نبودن، بلند بودن، فراخ و آزاد بودن» در آنها رعايت مي‌شد. در ميانة دوران قاجاريه اتفاق‌هايي افتاد كه كم كم اين اصول در طراحي و دوخت مدهاي لباس در ايران جاي خود را به اصل «تنگ و تُنُك، چسبان و كوتاه بودن» داد. همان اصولي كه در طراحي و دوخت لباس‌هاي غربي رعايت مي‌شود. از جمله مهمترين اين رويدادها به شرح ذيل‌اند:

۱٫نقش فرقة بهائيت و سران اين فرقه در ايران شكل‌گيري فرقة بهائيت به دليل نقش كليدي برخي عناصر اين فرقه در جريان‌هاي وابستة فرهنگي و اجتماعي بسيار اهميت دارد. غرب به خوبي مي‌دانست كه راه تغيير فرهنگ و مد در ايران، با ايجاد تغييرات در طرز پوشش زنان مي‌تواند اتقاق بيافتد. يكي از چهره‌هاي زن اين فرقه شخصي بود به نام «زرين تاج» ملقب به قرة العين (۱۱۹۴ تا ۱۲۳۰ هـ . ش) او با پيوستن به فرقة شيخيه در ابتدا و به محمد علي باب در مرحلة بعد، به مسلك رهبران «بابيه» در آمد. اين فرقه معتقد بود كه شريعت اسلام نسخ شده است و هيچ يك از تكاليف شرعي بر بندگان لازم نيست و چون شريعت جديد هنوز از ناحية خداوند ابلاغ نشده، در برزخ ميان دو شريعت هيچ حكم الزامي وجود ندارد.
زرين تاج در اولين گردهمايي طرفداران باب در يكي از مناطق شاهرود يك دفعه بدون حجاب و خودآراسته وارد مجلس شد و بر خلاف مخالفت و موضع‌گيري برخي، فرياد برآورد: «امروز روز عيد است. روزي كه غل و زنجيرهاي گذشته، از شما برداشته مي‌شود. حجاب را از ميان زنان برداريد. … حال كه تكليف از شما برداشته شده از دنيا چنانكه شايسته است بهره بگيريد.»(۳) بنابراين او اولين زني بود كه ديوار حجاب را در ايران شكست و با بدني نمايان به مجلس و هم‌نشيني با مردان بيگانه درآمد.(۴)

۲٫تأسيس مدارس به سبك جديدسابقة تاريخي تأسيس مدارس دخترانه به وسيلة آمريكايي‌ها به عهده محمدشاه قاجار (يعني ۱۲۱۸ هـ. ش) مي‌رسد. ناصرالدين شاه در سال ۱۲۷۰ هـ . ش از بعضي مدارس جديد كه پوشش در آنها سبكي غربي داشت بازديد كرد تا براي اين مدارس تبليغي باشد. شكل‌گيري اين مدارس، نقطة آغازي براي تغيير لباس در نظام آموزش و پرورش ايران بود.(۵)

۳٫ مطبوعات زنان و جمعيتهاي زنانهفراواني مطبوعات زنان به پيروي از زنان اروپايي با الگو برداري از مدل‌هاي غربي، و تشكيل انجمن‌هاي زنانه به وسيلة تحصيل كردگان در اروپا، با اعتقادات و فرهنگ غربي، از جمله راه‌هاي تازه براي شكل‌يابي مدها و طرح‌هاي غربي در مسائل مختلف زندگي ايرانيان بودند.(۶)
۴٫ كشف حجاب: مسئله كشف حجاب تيردوم و تير خلاصي بود كه بعد از جريان‌هاي گذشته به طرز پوشش اسلامي و ايراني جامعة ايران زده شد. اگر چه اين كار ابتدا ميان درباريان، طبقات مرفه و شيفتگان تمدن نوپاي غربي آغاز شد. اما با اجرايي شدن آن به خواست و درخواست رضاشاه پهلوي شكلي فراگير يافت. «در حقيقت زمينة فرهنگي و اجتماعي پذيرش لباس‌ غربي را غرب‌زده‌ها تأمين كردند، قشري كه قبل از فرورفتن در لباس غربي، فرهنگ آن را پذيرفتند و تغيير لباس، آخرين و بيروني‌ترين پوسته‌هايي بود كه در وجود آنها تغيير مي‌كرد، زمينة اجرايي آن را حكومت پهلوي ايجاد كرد.»(۷)
۵٫ تبليغات عصر پهلوي دوم: مهمترين تفاوت مد حجاب در عصر پهلوي اول و دوم اين بود كه كشف حجاب در عصر رضا شاه به زور سر نيزه و در عصر محمدرضا به پشتيباني تبليغات گسترش يافت
نكتة پاياني: همزمان و به تدريج، با ايجاد تغييرات در طرز پوشش زنان و رواج مدهاي غربي در ميان آنها، مدهايي نيز در ميان مردان به صورت چراغ خاموش رواج پيدا مي‌كرد.

 

پاورقی:

  1. دهخدا، علي اكبر، لغت نامه، باب مد.
    ۲٫ شجاعي، محمد صادق، جوانان و مدگرايي، مجله حديث زندگي، سال سوم، ش چهارم، مهر و آبان ۱۳۸۲، ص ۱۳٫
    ۳٫ زيبايي نژاد محمدرضا و سبحاني، محمد تقي نظام شخصيت زن در اسلام، قم: نصايح، ۱۳۸۲، ص ۱۴۳ ـ ۱۴۵٫
    ۴٫ همان، ص ۱۴۵٫
    ۵٫ همان.
    ۶٫ همان.
    ۷٫ حداد عادل، غلامعلي ، فرهنگ برهنگي و برهنگي فرهنگي، تهران، سروش، چاپ پنجم، ۱۳۷۲٫

منبع:نرم افزار پاسخ

 

لطفا در مورد چگونگي لباس در خانه و بيرون و ملاك هاي خريد لباس با دليل توضيح دهيد.

لطفا در مورد چگونگي لباس در خانه و بيرون و ملاك هاي خريد لباس با دليل توضيح دهيد.

پاسخ:

 

در هر جامعه‏اى نوع و كيفيت لباس زنان و مردان، علاه بر آن كه تابع شرايط اقتصادى ، اجتماعى و اقليمى آن جامعه است، تابع جهان بينى و ارزش‏هاى حاكم بر فرهنگ آن جامعه نيز مى‏باشد.لذا بايد در انتخاب لباس مناسب شرايطي به قرار زير مراعات گردد.

الف-لباس دست كم پاسخ‏گوى سه نياز آدمى است.

۱- او را از سرما و گرما حفظ ‏كند.

۲- در جهت حفظ عفت و شرم، به او كمك ‏كند.

۳- به او آراستگى و وقار بخشد.

ب- كيفيت لباس پوشيدن نه تنها حاكى از شخصيت انسان است، بلكه در شكل‏گيرى و تحول شخصيت اونيز  نقش دارد.

كيفيت و چگونگى لباس هم از نظر رنگ و هم از نظر مدل و هم از نظر آراستگى و تميزى، نشانه نوع شخصيت انسان است و چه بسا افرادى كه با پوشيدن نوع خاصى از لباس‏ها، دچار مسخ شخصيتى مى‏شوند و به كلى رفتار و اعمالشان تغيير پيدا مى‏كند.

*بعضى از موارد ارتباط نوع پوشش و شخصيت آدمى به قرار زير مي باشد:

۱-استفاده از رنگهاى شاد در لباس، اثرات غير مستقيمى در افزايش حركت و فعاليت و پيشرفت كار افراد دارد و در سلامت روانى و شخصيتى افراد مؤثر خواهد بود. پيامبر خدا(ص) مى‏فرمايد: لباس سفيد رنگ بپوشيد كه سبب آرامش و پاكيزگى شماست. (۱)

۲- ۷٫ پرهيز از لباس فرهنگ‏هاى بيگانه؛ كسى كه فرهنگ اسلامى و ملى خود را رها كند و به رنگ و لباس بيگانگان(كه مظهر آن دنياى غرب است) در آيد، نشانه نداشتن استقلال و نشانه وابستگى به آنان است. چنين فردى، دچار احساس خود كم‏بينى شده است و شخصيتى ذليل دارد. امام على(ع) مى‏فرمايد: همواره حال اين امت نيكو خواهد بود تا زمانى كه لباس بيگانگان را نپوشند و غذاهاى آنان را نخورند و آن زمان كه چنين كنند، خداوند آنها را ذليل خواهد كرد.(۲)

۳- لباس نبايد غير متعارف و به اصطلاح لباس شهرت باشد:

گاهى انسان بر اساس خود خواهى و تكبر، لباسى را انتخاب مى‏كند كه نظيرش در هيچ كس نبوده باشد. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: براى انسان از نشانه‏هاى خفت و خوارى همين بس كه لباسى بپوشد كه به آن مشهور شود.(۳)

۴- لباس مناسب، انسان را در ميان مردم عزيز مى‏كند. امام على(ع) مى‏فرمايد: براستى نيكوترين لباس، آن لباسى است كه تو را با مردم همسان سازد و موجب آرايش تو در ميان آنان شود و زبان‏هاى آنان را از بدگويى تو باز دارد.(۴)

 

۵- لباس تميز، باعث ذلت و خوارى دشمنان مى‏شود و انسان را در مقابل آنان سربلند مى‏كند. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: لباس پاكيزه، دشمن را ذليل مى‏نمايد.(۵)

امام على(ع) مى‏فرمايد: لباس تميز، غم و ناراحتى را برطرف مى‏كند و براى نماز، يك نوع پاكيزگى است.(۶) بنابراين يكى از عوامل نشاط و شادابى روانى، پوشيدن لباس تميز است.

۶- لباس زيبا، باعث تقرب به خداست. امام صادق(ع) مى‏فرمايد: خود را به وسيله لباس زيبا كنيد؛ زيرا خدا زيباست و زيبايى را دوست دارد.(۷) بنابراين وقتى انسان احساس كند خدا او را دوست دارد، تأثير مثبتى برشخصيت او مى‏گذارد.

۷-لباس انسان، بايد معرف جنس او نيز باشد؛ بنابراين لباس مردان بايد با لباس زنان تفاوت داشته باشد و هر كدام لباس مخصوص خود را بپوشند. پيامبر خدا(ص) مردانى را كه لباس زنان و زنانى را كه لباس مردان مى‏پوشند، از رحمت خدا دور دانست.(۸)

 

*درمورد پوشش لباس مردان بايد متوجه اين نکته بود که لباس ابريشمي خالص و لباس طلا بافت براي آنها حرام است .

*حد پوشش مردان اين است که بايد عورتين خود را از مردان ديگر و همچنين از محارم خود (بجز همسر)بپوشانند و پوشانيدن بقيه بدن از آنها واجب نيست.

*پوشش مرد از زنان نامحرم

مردان بنابر احتياط مستحب بايد مواضعي را که به طور معتاد مردان مي پوشند ،از نامحرم بپوشانند خصوصا اگر بدانند نامحرمي به قصد لذت يا ريبه به آنها نگاه مي کند .

*در کل مي توان گفت انسان مي تواند لباسي را که ۱- لباس شهرت نباشد ۲- لباس مختص جنس مخالف نبوده ۳- مهيج  نباشد ۴-لباس مختص کفار نبوده و۵- غصبي نباشد و حد پوشش شرعي را نسبت به جنس موافق و مخالف رعايت کند خريداري کرده و بپو شد.

*در مورد پوشش خود در منزل نيز همانطور که گذشت بايد سعي کنند در مقابل محارم خود بجز همسر ،لباسي را تهيه نمايند که علاوه بر  پوشاندن عورتين ،باعث نشود ديگران به حرام افتند.

=====================

۱- وسائل، ج‏۳، ص‏۳۵۵

۲- وسائل، ج‏۳، ص‏۳۵۶

۳- بحار، ج‏۷۸، ص‏۲۵۲

۴- غررالحكم، ص‏۱۵۲

۵- وسائل، ج‏۳، ص‏۳۴۶

۶- وسائل، ج‏۳، ص‏۳۴۶

۷- وسائل، ج‏۳، ص‏۳۴۰

۸- سنن ابى داود، ج‏۴، ص‏۶۰

منبع:نرم افزار پرسمان

من يك دختر شاد هستم و با اينكه چادر مي پوشم و حجابم را رعايت مي كنم اما از روسري هاي روشن مثل سفيد، قرمز(زرشكي) و … زير چادر استفاده مي كنم. پدر و مادر من مي گويند بايد رنگهاي سنگين تر بپوشم

من زني هستم ۲۴ ساله، چادري، معتقد به احكام اسلامي و سيد نيز هستم اما بعضي از مسائل كه ديگران مي گويند، آزارم مي دهد مثلا اينكه من يك دختر شاد هستم و با اينكه چادر مي پوشم و حجابم را رعايت مي كنم اما از روسري هاي روشن مثل سفيد، قرمز(زرشكي) و … زير چادر استفاده مي كنم. پدر و مادر من مي گويند بايد رنگهاي سنگين تر بپوشم. يا مي گويند با پوشيدن اين رنگها ممكن است از گزينش استخدامي رد شوم و اينكه الان با گذشتن چندين روز از شهادت امام حسين(ع) بر من خورده مي گيرند كه نبايد هنوز هم رنگ روشن بپوشم. من از شما خواهش مي كنم كه با بيان مستندات و احاديث از ائمه(ع) و اسلام به من بگوييد آيا من كار اشتباهي مي كنم و پدر و مادرم راست مي گويند؟ آيا هنوز هم بايد رنگ مشكي بپوشيم؟ آيا پوشيدن رنگ قرمز در جامعه كار بدي است؟ آن هم به عنوان يك روسري زير چادر مشكي؟ خواهش مي كنم راهنماييم كنيد. ديگر كلافه شده ام.

پاسخ:

همان طور كه مى‏دانيد هرگونه جلب توجه زنان و دختران براى نامحرم اگر باعث تحريك شهوت شود ممنوع و حرام است.

اما اين كه پوشيدن اين لباس و اين رنگ چگونه است، بستگى به ملاك و معيار معرفى شده در بالا دارد و فرقى نمى‏كند كه انگيزه فرد چه بوده باشد. يعنى نبايد تحريك‏آميز بوده و جلب نظر کند و اگر هم استفاده مي شود طوري استفاده گردد که داراي اين ملاک باشد و در اصل استفاده از رنگهاي متنوع و شاد به خودي خود اشکال ندارد بلکه اشکال زماني به وجود مي آيد که فرد از آن به نحو احسن و به روش شرعي استفاده نکند.

علماى دين نسبت به خصوص رنگ‏ها تأكيدچندانى نكرده، ولى بر اين مسأله پاى مى‏فشارند كه لباس نبايد موجب جلب توجه و عواقب سوء ناشى از آن باشد. T}همه مراجع در مورد پوشيدن لباس رنگي مي فرمايند:{T اگر باعث جلب توجه نامحرم و مفسده نشود، اشكال ندارد.V}آيت الله نورى، استفتاءات، ج‏۱، س‏۴۸۵؛ امام خمينى، استفتاءات، ج‏۳، (احكام حجاب)، س‏۲۷؛ آيت الله مكارم، استفتاءات، ج‏۲، س‏۱۵۲؛ آيت الله فاضل، جامع‏المسائل، ج‏۲، س‏۱۳۲۹؛ آيت الله صافى، جامع‏الاحكام، ج‏۲، س‏۱۷۲۹ و ۱۷۳۰؛ آيت الله خامنه‏اى اجوبة الاستفتاءات، س‏۱۳۶۳ و ۱۳۶۶؛ آيت الله تبريزى، استفتاءات، س‏۱۵۹۰؛ آيت الله سيستانى، sistani.org، (حجاب)، س‏۵؛ دفتر: آيت الله وحيد و آيت الله بهجت.{V T}تبصره. {Tاگر لباس به گونه‏اى باشد كه زينت محسوب شود، پوشاندن آن واجب است.

ازاين‏رو است كه در طول تاريخ زنان مسلمان به ميل خود لباس مشكى را براى حجاب برگزيدند و اين سنت حسنه مورد تقرير و پذيرش پيامبر(ص) و امامان(ع) قرارگرفت، زيرا آنان به اين وسيله احساس امنيت و مصونيت بيشترى مى‏كردند، V}(ر.ك: حجاب در اديان الهى، محمدى آشنانى){V. لذا در مورد رنگ مشكى نيز نمى‏توان گفت خانم‏ها فقط بايد رنگ مشكى استفاده كنند هر چند ارجح است و بهترين پوشش زنان و به خصوص دختران چادر مشكى است.

برخى رفتارهاى انسان هر چند برخاسته از نيت صحيح و بدون غل و غش انجام مى‏گيرد و اشكالى ندارد ولى از آن‏جا كه انسان در محيط اجتماعى زندگى مى‏كند بايد به انتظارات صحيح عرف جامعه و آداب و رسوم معقول و مشروع مردم و نيز برداشت و انتزاعاتى كه اطرافيان از حركات و رفتارهاى ما دارند، توجه كافى و لازم داشته باشيم و از رفتارهاي عادى و بهنجار فاصله نگيريم و در معرض تهمت ديگران قرار نگيريم.

پس با پاس داشتن ارزش‏هاى اخلاقى و توجه به ملاك‏هاى پسنديده و صحيح عرف جامعه به خصوص عرف متدينين، خود را پاى‏بند آنها كشيم و با تأكيد بر ديگر امتيازات و توانمندى‏هاى خود به گسترش فرهنگ عفاف بيشتر كمك كنيم و به فعاليت‏هاى فرهنگى و علمى غناى كافى دهيد و از اين طريق نگرش مثبت ديگران را فراهم نماييد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست